Stel cookie voorkeur in

Corona en thuisonderwijs vanuit mijn perspectief

 

 

Vrijdag 13 maart. De eerste dag dat ik thuis bleef voor school. De dag daarvoor had de hele school studiedag, dat was de dag dat mijn ouders besloten me thuis te houden. Gelukkig dat de maandag daarna school ook besloten heeft om thuis te gaan werken. Ik vond het een fijn idee dat ik dan niets hoefde te missen. 

Ongeveer de tweede week van het thuiswerken hoorde ik van mijn vader dat kamp niet meer doorging. Dat was het moment dat ik me besefte dat heel het einde van mijn laatste jaar van de basisschool niet meer doorging. Al de superleuke dingen die we bij kamp voor de laatste keer gingen doen en het afscheid van groep acht gingen allemaal niet door. Ik moest er wel een beetje van huilen. 

Een paar dagen later, elke dag maar weer corona dit corona dat. Ik vond het heel erg eng om te bedenken dat het al in Nederland was. Terwijl tijdens carnaval iedereen nog bij elkaar stond, elkaar knuffels gaf en niemand zich zorgen maakte om heel corona. Want het was toen toch pas in China, waarom zou je je zorgen maken. Waarschijnlijk toen al was het in Italië en misschien al wel in Nederland. 

 

Ik ben nu al heel erg gewend aan het 1,5 meter afstand houden en thuiswerken. Ook al mis ik mijn vrienden wel heel erg. Ik heb heel veel geluk dat mijn moeder een moestuin heeft, waar ik lekker buiten kan komen en uit kan rusten. Dat is voor mij wel het moment dat ik even niet aan corona hoef te denken en al de andere drama's in de wereld op dit moment. Ik kan dan lekker tekenen, een boekje lezen en ondertussen muziek luisteren in mijn hangmat, met een super mooi uitzicht.

 

Ik hoop heel erg dat er snel een medicijn of vaccin tegen corona komt en iedereen weer normaal verder kan met zijn leven. Ik hoop ook dat mensen hier wat van hebben geleerd, dat je niet perse elke dag naar je werk hoeft te rijden, maar dat je ook een groot gedeelte gewoon thuis kan doen.


 

geschreven door: Minne Verhoeven